وکیل دادگستری

تفاوت دستور موقت و تأمین خواسته:

  1. در تأمین خواسته خواهان در موارد حصری ماده ۱۰۸ قانون آ.د.م می­تواند از دادگاهی که صلاحیت رسیدگی به دعوا را دارد درخواست تأمین نماید ولی در دستور موقت ذینفع در امور فوری (که تشخیص فوریت آن با دادگاهی که صلاحیت رسیدگی به درخواست را دارد اعم از دادگاه صالح یا دادگاهی که صلاحیت رسیدگی اصل دعوا را ندارد) می­تواند درخواست دستور موقت بنماید.  وکیل دادگستری
  2. اگر خواهان ظرف ۱۰ روز از تاریخ صدور قرار تأمین نسبت به اصل دعوا دادخواست ندهد به درخواست خوانده دادگاه قرار تأمین را لغو می­کند ولی پس از صدور دستور موقت متقاضی باید ظرف ۲۰ روز از تاریخ صدور آن به دادگاه صالح مراجعه و دادخواست خود را تقدیم کند و الا دادگاه صادرکننده دستور موقت به درخواست طرف از آن رفع اثر می­کند.  وکیل دادگستری
  3. در تأمین خواسته خواهان با معرفی مال خوانده (منقول یا غیر منقول) به دادگاه توسط واحد اجرای احکام مال مذکور توقیف می­شود و خوانده می­تواند ظرف ۱۰ روز از ابلاغ قرار تأمین به توقیف مال اعتراض کند البته اگر تأمین مال منتهی به فروش گردد رعایت مستثنیات دین طبق ماده ۲۴ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی الزامی است ولی دستور موقت می­تواند توقیف اموال یا انجام عمل و یا منع از کاری باشد.  وکیل دادگستری
  4. در دستور موقت دادگاه مکلف است از متقاضی تأمین مناسبی اخذ نماید و صدور دستور موقت منوط به سپردن تأمین است که به نظر دادگاه هر مالی میتواند باشد و اجرای دستور موقت مستلزم تأیید رئیس حوزه قضایی است ولی در تأمین خواسته چنانچه دعوا مستند به سند رسمی باشد و یا در دعاوی اوراق تجاری واخواست شده (با رعایت مواعد اعتراض و مطالبه وجه سفته در قانون تجارت) دادگاه قرار تأمین را بدون اخذ خسارت احتمالی صادر خواهد کرد و تأمین نیز وجه نقدی است که توسط دادگاه تعیین می­شود .  وکیل دادگستری
  5. باید دانست که دستور موقت موضوع ماده ۷ قانون حمایت خانواده مصوب ۹۱ منوط به اخذ خسارت احتمالی نیست.  وکیل دادگستری    وکیل پایه یک دادگستری و مشاور حقوقی رامین مهرآسا   وکیل دادگستری    وکیل حقوقی کیفری خانواده ثبت شرکتها علائم تجاری