وراثت و مالکیت  ورثه نسبت به ترکه

  1. مواد قانون مدنی در بخش ارث از قوانین امری بوده و توافق بر خلاف آن غیر ممکن است و مالکیت ورث نسبت به ترکه به محض فوت مورث بطور قهری حاصل می­شود و استقرار آن منوط به اداء حقوق و دیونی است که به ترکه میت تعلق می­گیرد ( مستثنیات دین تا زمان فوق محکوم­علیه باقی است)
  2. قبل از تقسیم ترکه ابتدا دیون و واجبات مالی متوفی از ترکه پرداخت و بعد اگر وصیتی باشد تا ثلث ترکه از ماترک جدا شده و الباقی ترکه بین وراث طبق قوانین ارث تقسیم می­شود ضمناً دعوای تقسیم ترکه در صلاحیت دادگاه است نه شورای حل اختلاف.
  3. در تقسیم ترکه ابتدا صاحبان فروض فرض خود را می­برند و الباقی طبق قانون بین وراث تقسیم می­شود.
  4. شرط وراثت زنده­بودن حین فوت مورث است و علاوه بر آن نسب نیز باید شرعی و قانونی باشد.

پس فرزندخوانده و کودکان بی­سرپرست که به فرزندی قبول می­شوند از والدین فرضی خود ارث نمی­برند نسب نامشروع نیز ارث نمی­برد.

  1. ۵. وصیتی که مبنی بر محرومیت یکی از ورثه از ارث باشد باطل است زیرا ارث و مالکیت ورثه بصورت قهری حاصل می­شود
  2. ۶. صدور گواهی حصر وراثت و تحریر ترکه و مهر و موم ترکه در صلاحیت شورای حل اختلاف است ولی دعوای تقسیم ترکه در صلاحیت دادگاه است.