دعاوی معاملات وبیع املاک با حق استرداد

طبق مواد ۳۳ و ۳۴ تا ماده ۴۰ قانون ثبت در معاملات با حق استرداد که با شرط خیار یا قطعی با شرط وکالت انجام شود مالکیت بایع نسبت به مال غیر منقول کماکان وجود دارد در واقع این معاملات موجب انتقال نمی­شود در نظر قانون ثبت این معاملات بیع نبوده بلکه منتقل الیه فقط حقوقی مانند وثیقه و رهن پیدا می­کند . اخذ به شفعه در بیع شرط .

طبق ماده ۸۰۸ قانون مدنی اگر مال غیر منقول بین دو نفر مشترک باشد و یکی سهم خود را بفروشد دیگری حق اخذ به شفعه دارد مشروط بر آنکه اولاً ملک با زمین حتماً فروخته شود پس اگر یکی از شرکاء اعیانی را بفروشد دیگری حق اخذ به شفعه ندارد ثانیاً شفیع باید گواهی قابل تقسیم بودن ملک را از اداره ثبت محل وقوع ملک اخذ کند و آنرا ضمیمه دادخواست خود کند والا دعوا رد می­شود ثالثاً شفیع باید دادخواست خود را بطرفیت مشتری و بایع مطرح کند رابعاً با جمع ماده ۸۱۴ قانون مدنی و مواد ۳۳ تا ۴۰ قانون ثبت باید گفت هر چند در بیع شرط بایع از نظر ثبت مالک است اما این مالکیت بایع با بیع شرط مانع از اخذ به شفعه شریک بایع نیست و شفیع می­تواند با رعایت موارد مذکور و قابل تقسیم­بودن ملک حصه مبیعه را تملک کند.