فرق تصرف عدوانی و خلع ید

فرق تصرف عدوانی و خلع ید طبق قانون دعوای تصرف عدوانی در اموال غیر منقول بوده و تابع تشریفات قانون آئین دادرسی مدنی  نبوده و خارج از نوبت رسیدگی می­شود و غیر مالی بوده و خواهان باید عدوانی بودن تصرف خوانده و سبق تصرف خواهان و لحوق تصرف خوانده را ثابت نماید و نیاز به برگ اجرائیه ندارد ابلاغ نیز نمی­شود و در مورد کیفری آن باید سوء نیت متهم احراز شود. (ماده ۶۹۰قانون  مجازات اسلامی مصوب ۷۵) ضمناً این دعوا از قائم­ مقام مالک نیز پذیرفته می­شود و درخواست تجدیدنظر مانع اجرا نیست هرچند معمولا رویه محاکم دادگستری براین است که رای درصورت تجدیدنظرخواهی معمولا اجرا نمیشود همچنین با احراز شرایط ماده ۱۷۶ قانون آئین دادرسی مدنی خواندگان مشمول مجازات مقرر در قانون مجازات اسلامی خواهند بود ولی دعوای خلع ید در اموال منقول و غیر منقول بوده و تابع تشریفات قانون آئین دادرسی مدنی  است و دعوای مالی است و خواهان باید غاصبانه­ بودن تصرف خوانده را ثابت کند و اجرای آن نیاز به اجرائیه دارد و دعوای حقوقی بوده و قابل طرح دعوای کیفری نیست و دعوای خلع ید فقط از مالک عین پذیرفته می­شود و تجدیدنظر مانع اجراست ضمناً در دعوای خلع ید نباید قراردادی بین طرفین موجود باشد و الا با ایراد خوانده و ارائه قرارداد دعوا رد می­شود ولی در هر دو دعوا مطالبه اجرت­ المثل ایام تصرف امکان دارد. تعاریف فوق درمورد فرق تصرف عدوانی و خلع ید طبق قانون است ولی اغلب رویه محاکم دربرخورد با دعوای رفع تصرف عدوانی ( نه خلع ید) نیز مانند سایر دعاوی تابع تشریفات آئین دادرسی مدنی می باشد ولی دعوای خلع ید که قانونا تابع تشریفات قانون آئین دادرسی مدنی میباشد.